FOMO?

 

Sociale media is sinds een paar jaar constant in het leven van veel mensen. Je checkt elke dag wel even je Facebook en, als je die gebruikt, ook Instagram, Snapchat, Twitter etc.
Ik zelf ben hier ook schuldig aan. Het lijkt wel alsof het steeds meer je leven overneemt. Dat klinkt misschien wel overdreven, maar in zekere zin gebeurd het wel. Overal waar je ‘lid’ van bent krijg je notificaties van en overal lijk je van op de hoogte te moeten zijn.
Facebook geeft sinds een tijdje ook meldingen van mensen die naar evenementen gaan “bij jou in de buurt”.

Normaal kan het mij ook niet zo veel schelen, maar ik las laatst een bericht over iemand die bijhield hoe vaak ze haar telefoon open deed en hoe lang ze op welke apps zat. Het blijkt zelfs dat je gemiddeld 150 keer je telefoon opent! Waar ze achter kwam is dat ze veel meer in het nu was als ze haar telefoon niet had.

Als ik kijk naar welke apps ik het meeste gebruik dan zijn dat: Whatsapp, Facebook, Snapchat, 1010!, Instagram, Nu.nl, Twitter en 9292. En dan bedoel ik niet af en toe even kijken, nee, dan bedoel ik obsessief gedrag. Sinds afgelopen vrijdag heb ik voor het eerst een paar keer mijn mobiel uitgezet omdat ik moest leren en ik bleef maar berichtjes krijgen van Whatsapp, Facebook en Twitter. Niet dat ik zo ontzettend populair ben ofzo, nee, de berichtjes van Facebook en Twitter waren niet eens specifiek voor mij gericht! Het waren gewoon een soort lokkertjes om je naar de app te krijgen. Zelfs 1010! geeft dat soort berichten: “Cubes are waiting for you!”. Echt belachelijk.

Het was zelfs zo erg dat ik vrijdagavond thuis kwam en ik mijn oplader niet kon vinden. Dus belde ik redelijk in paniek mijn vriend op om te vragen of ik het was vergeten. Hij nam niet op dus heb ik nog zeker 3 minuten hysterisch lopen zoeken. Maar na 10 minuten kwam ik tot de conclusie dat ik het ook wel zou overleven zonder mijn oplader. En tenslotte hebben mijn ouders dezelfde mobiel dus kon ik altijd die van hun lenen.

Maar wat is het dan dat we zo graag op de hoogte willen blijven. Is het dan toch FOMO? Voor degenen die het niet kennen, FOMO is Fear Of Missing Out. Terwijl ik niet het idee heb dat ik informatie misloop als ik mijn mobiel uit doe, maar toch blijf je de apps openen.

Nu ben ik niet zo’n persoon voor goede voornemens, aangezien ik mij er toch nooit aan hou en meestal is het ‘fit zijn voor de zomer’ waar ik dan vervolgens eind juni ineens weer aan denk…, maar als er een voornemen is wat ik zou hebben dan is het wel minder op mijn mobiel zitten. Ik weet dat dat een lastige gaat worden, want ik denk toch dat ik er wel een soort van verslaafd aan ben. Ik ben trouwens nooit een persoon geweest die alles moet delen, want als je kijkt naar hoe vaak ik iets post op Facebook of Instagram dan valt dat reuze mee. Ik denk dat het eerder een soort Need To Know geval is, als eerste weten wat er in de wereld is gebeurd.

Ik heb mijzelf er altijd van overtuigd dat ik geen FOMO heb, want als mensen een feestje hebben en ik ben niet uitgenodigd of ik ga niet dan ben ik nooit jaloers op de mensen die daar wel zijn. Maar misschien is het niet alleen in geval van feestjes. maar ook in gevallen van sociale media…
In ieder geval, het moet minder. En zoals Essena O’Neill al zei: “Social Media is not real life!”

Emma

 

Follow:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *